Metrum : strophe Alcaica
Aequam mementō rēbus in arduīs
servāre mentem, nōn secus in bonīs
ab īnsolentī temperātam
laetitiā, moritūre Dellī,
seu maestus omnī tempore vīxerīs,
seu tē in remōtō grāmine per diēs
fēstōs reclīnātum beāris
interiōre notā Falernī.
Quō pīnus ingēns albaque pōpulus
umbram hospitālem cōnsociāre amant
rāmīs? quid oblīquō labōrat
lympha fugāx trepidāre rīvō?
Hūc vīna et unguenta et nimium brevēs
flōrēs amoenae ferre iubē rosae,
dum rēs et aetās et Sorōrum
fīla trium patiuntur ātra.
Cēdēs coēmptīs saltibus et domō
villāque, flāvus quam Tiberis lavit,
cēdēs, et exstrūctīs in altum
dīvitiīs potiētur haerēs.
Dīvēsne prīscō nātus ab Īnachō
nīl interest an pauper et īnfimā
dē gente sub dīvō morēris,
victima nīl miserantis Orcī.
Omnēs eōdem cōgimur, omnium
versātur urnā sērius ōcius
sors exitūra, et nōs in aeternum
exilium impositūra cumbae.